کتاب مثنوی معنوی نوشته مولانا جلال الدین محمد بلخی، از مهمترین متنهای شعر فارسی است که در آن حکایت، تمثیل، اندیشه و تجربهی عرفانی درهم میآمیزند. این اثر با تکیه بر روایتهای پیدرپی، از قصهی پادشاه و کنیزک تا حکایتهای کوتاه و بلند دیگر، مدام از ظاهر ماجرا عبور میکند و به لایههای درونیتر معنا میرسد. این نسخهی مثنوی را رینولد الین نیکلسون تصحیح کرده. این کتاب مجموعهای بزرگ از حکایتها و تمثیلها را در اختیار میگذارد که هر کدام به مسئلهای انسانی و درونی گره خوردهاند. خواننده با مطالعهی این کتاب میتواند نسبت میان عشق، عقل، رنج، نفس و معنا را در قالب مثالهای متنوع دنبال کند. این اثر نشان میدهد که چگونه یک روایت کوتاه میتواند به بحثی گسترده دربارهی اخلاق، شناخت و دگرگونی درون تبدیل شود.