آن یکی عاشق به پیش یار خود می شمرد از خدمت و از کار خود
کز برای تو چنن کردم چنان تیرها خوردم در این رزم و سنان
مال رفت و زور رفت و نام رفت بر من از عشقت بسی ناکام رفت
هیچ صبحم خفته یا خندان نیافت هیچ شام ام با سر و سامان نیافت
آنچه او نوشیده بود از تلخ و درد او به تفصیلش یکایک می شمرد
نه از برای منّی بل می نمود بر درسیّ محبّت صد شهود
عاقان را یک اشارت بس بود عاشقان را تشنگی زآن کی رود
میکند تکرار گفن بی ملال کی ز اشارت بس کند حوت از زلال