اندک تأملی در گروه های صاحب نفوذ در سلطنت غزنویان نشان میدهد که غلام ها و غلامباره ها نیز جایگاهی داشته اند. به نظر باسورث ، در دنیای سخت مردانه ای که پدید آمده بود، گاه، زیبایی ماهرویان سرمایه ای کارآمد می شد. ترکبچگان به جهت داشتن هیئت نیکو و روشنی رنگ پوست باارزش بودند و تصادفی نبود که «ابن خاقان» مترادف «مأبون» گردید. بعدها نویسندگان مسلمان که تا آنجا که توانستند جنبه جسمانی رابطه محمود و سوگلی اش ایازبن ایماق غلام را موضوع مناسبی برای ذوق آزمایی قرار دادند، اما حال و هوای اخلاقی آن عصر به شدت با چنین روابطی مخالف بود. بیهقی در شرح یک واقعة جنبی می گوید که زیبایی غلامی شاهی او را از اعدام به خاطر جنایتی که مرتکب شده بود نجات داد و او را به راهی آورد که دواتدار سلطان گردید . یا ایاز پس از مرگ مخدوم خود هنوز در بر تخت نشاندن محمد پسر محمود و خلع او از پادشاهی نقش داشت...