تودوروف در این اثر با مطالعة متونی که به اعصار متقدم تعلق دارند به اومانیستهای سنت فرانسوی میپردازد. اندیشة انسانباورانهای که او بررسی میکند سه دورة رنسانس، قرن روشنگری و پس از انقلاب فرانسه را در بر میگیرد. از نظر او سه نویسنده تجسم این دورهها هستند: مونتنی، که نخستین نسخة منجسم از این آموزه را ایجاد کرد؛ روسو که در او این آموزهها به ثمر نشست؛ و بنیامین کنستانت، که فهمید چگونه باید به جهان جدیدی که از بطن تحول انقلابی برمیآید، اندیشید. او میگوید: «من به آنها باز میگردم تا ابزاری برای اندیشه بیابم که امروز هم بتواند به کارمان آید. رویکرد من به این نویسندگان بیشتر نوعی مکالمه با تاریخ است تا تاریخ بهمعنای دقیق کلمه. بیشتر مشتاقم تا اندیشة آنها را بفهمم و معنای آن را منتقل سازم تا با ردیابی دلایل یا بازسازی بستر اصلیاش آن را تبیین کنم.» زبانشناس شهیر و فیلسوف ساختارگرای بلغاری، تزوتان تودوروف، که در سال 1385 نیز سفری به ایران داشت، یکی از منتقدان جدی فرهنگ و حکومت به شکل کنونی آن در کشورهای اروپایی است. وی در سال 1939 در شهر صوفیه بلغارستان به دنیا آمد. در بیست و چهار سالگی به فرانسه مهاجرت و با نانسی هوستون نویسندة کانادایی ازدواج کرد. تودوروف در ابتدا به آثار نویسندگان فرمالیست روس از جمله بوریس آیخن باوم، ویکتور اشکلوفسکی و رومن یاکوبسن رو آورد و آثارشان را به زبان فرانسه ترجمه کرد. او که نقش قابل توجهی در انقلاب فرهنگی سالهای شصت و هفتاد فرانسه داشت، با نویسندگانی همچون رولان بارت و ژولیا کریستوا در مجله ئل کل همکاری داشت. تودوروف سالها به موضوع ساختارگرایی در ادبیات علاقهمند بود و نخستین کتابش بهنام نریة ادبی، متنهایی از فرمالیستهای روس را در سال 1996 با همکاری انتشارت «سوی» منتشر کرد اما چند سال بعد به موضوع بوطیقا رو آورد و بوطیقای نثر را که از معروفترین آثارش است، در سال 1971 چاپ کرد. وی بعدها به تاریخ، ذهن و سیاست علاقهمند شد و سالهای اخیر را بیشتر به مطالعة حوزههای سیاسی پرداخت. تودوروف تا به امروز بیش از بیست و پنج اثر منتشر کرده و در حال حاضر بهعنوان مدیر پژوهش در مرکز ملی تحقیقات فرانسه مشغول به کار است.
باغ ناتمام میراث اومانیسم را انتشارات دانشگاه پرینستون در سال 2002 منتشر کرد. این کتاب توسط مؤسسه تحقیق و ترجمة خط ممتد اندیشه ترجمه شده است. این مؤسسه با دعوت گروهی از مترجمان کوشیده است زمینههای همکاری ایشان را فراهم آورد و سعی کرده کار گروهی مترجمان را بهگونهای سامان دهد که بتوان از ظرفیتهای علمی آنانسود جست و کتابهایی را روانة بازار نشر کرد که شاید مترجمان بهتنهایی فرصتی برای به انجام رساندن ترجمة تمامی آنها نمییافتند.