سر بی کلاه

باد می‌خواست سر به سر دیگران بگذارد.
باد سرد شد و وزید.
باد سرد وزید و وزید تا به یک بچه رسید.
بچّه از خانه بیرون آمده بود تا برای پرنده دانه بریزد.
بچّه گفت: «وای چه باد سردی!»