عرفان قرآنی (قدیمی)

عرفان قرآنی

عرفان قرآنی، عرفانی جامع و کامل است که عطش فطرت و تشنگی سرشت انسان به معنویت و معرفت را پاسخ می‌دهد. عرفان قرآنی دروازة معنویت را در فطرت و درون انسان دانسته و خودآگاهی و خودیابی، و معرفت و مراقبت نفس را کلید کمال و راه وصال معرفی می‌کند.
عرفان قرآنی عناصری چون: تزکیه و تضحیه نفس، و تزکیة عقل را برای نیل به قرب و لقاء و درک و دریافت ولایت الهیه معرفی می‌کند.
عرفان قرآنی عرفانی است که گفتمان حاکم بر آن عبودیت و بندگی خالصانه بر پایة شریعت حقّة محمدیه (صلی‌الله‌علیه و آله) بوده و «قلب» در آن قرارگاه اصلی دریافت حقایق و شهود اسمای جمال و جلال الهی است، قلب گرانیگاه معرفت شهودی، علم لدنی و نورانیت و طهارت است تا انسان به عالی‌ترین درجات تکاملی و قرب وجودی تعالی یابد.
در عرفان قرآنی از نسبت عرفان با قرآن، نقد دیدگاه حداقل‌گرایان وتحویل‌گرایان و تحجرگرایان و تجددزدگان در نسبت‌شناسی عرفان با اسلام (قرآن و عترت) و مبادی و مبانی سیر و سلوک و جایگاه و منزلت قلب در عرفان و مبانی و مؤلفه‌های معنویت در قرآن مطرح و تحلیل شده است.

محمدجواد (سیاوش) رودگر متولد 1342، دارای تحصیلات حوزوی و دانشگاهی و نیز دکترای عرفان اسلامی است. وی عضو هیئت علمی دانشگاه، دانشیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، مدیر گروه عرفان دانشنامة قرآن‌شناسی و سردبیر فصلنامه کتابِ نقد پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی است.
از ایشان بیش از 25 اثر علمی به‌صورت کتاب منتشر شده است؛ همچنین دارای ده‌ها مقالة علمی ـ پژوهشی، علمی ـ ترویجی و علمی ـ تخصصی است که در مجلات معتبر علمی چاپ و نشر یافته است. از جمله کتاب‌های منتشره عبارتند از: فیلسوف فطرت، صحیفه عرفان در دوازده دفتر، سّرِ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولایه میرزا احمد آشتیانی)، سیر و سلوک در قرآن، همگرایی عقل و عشق در نهضت حسینی، آفتاب احیاگران، سپیده و سعادت و....