ذبیحالله صفا (1290–1378 خورشیدی) از برجستهترین پژوهشگران، ادیبان و استادان تاریخ ادبیات فارسی در سدهٔ معاصر است. او سالها استاد دانشگاه تهران بود و نقش مهمی در بنیانگذاری پژوهشهای علمی و دانشگاهی در حوزهٔ ادبیات فارسی ایفا کرد. صفا بهویژه در زمینهٔ تاریخ ادبیات، شاهنامهپژوهی، اسطورهشناسی و ادبیات حماسی جایگاهی ممتاز دارد.
مهمترین اثر او، مجموعهٔ چندجلدیِ «تاریخ ادبیات در ایران»، از منابع اصلی و مرجع در مطالعات دانشگاهی بهشمار میآید.
ذبیحالله صفا (1290–1378 خورشیدی) از برجستهترین پژوهشگران، ادیبان و استادان تاریخ ادبیات فارسی در سدهٔ معاصر است. او سالها استاد دانشگاه تهران بود و نقش مهمی در بنیانگذاری پژوهشهای علمی و دانشگاهی در حوزهٔ ادبیات فارسی ایفا کرد. صفا بهویژه در زمینهٔ تاریخ ادبیات، شاهنامهپژوهی، اسطورهشناسی و ادبیات حماسی جایگاهی ممتاز دارد.
مهمترین اثر او، مجموعهٔ چندجلدیِ «تاریخ ادبیات در ایران»، از منابع اصلی و مرجع در مطالعات دانشگاهی بهشمار میآید. کتاب «حماسهسرایی در ایران» نیز که حاصل پژوهشهای عمیق او در زمینهٔ حماسهٔ ملی ایران است، از آثار ماندگار و تأثیرگذار در شناخت ریشهها و سیر تحول ادبیات حماسی ایرانی محسوب میشود. نثر علمی، دقت تاریخی و تکیه بر منابع کهن، از ویژگیهای برجستهٔ آثار ذبیحالله صفاست.